De "oude" deed het niet meer goed, werd naar de hersteller gebracht en werd fonkelnieuw terug bezorgd.  Maar, na bijna twee jaar was ik toch wel even toe aan iets anders.

Iets sneller, iets leuker, iets compacter,…  En u hoort mij al komen: ook iets duurder ja

Toevallig zitten we in de periode rond mijn verjaardag en na meer dan een jaar gezaag kreeg ik van vriendje dan ook mijn wens.  Ok, het was eigenlijk zelfs méér dan mijn wens, want op het verlanglijstje stond een goedkopere versie van de ixus familie.

Hij is nu een kleine week in mijn bezit, nog absoluut geen tijd genomen om de handleiding te lezen, maar al wel om fotootjes te maken.  Of wat dacht u?

Dus heel erg binnekort mag u hier weer een paar leuke, lieve, snoezige foto’s verwachten… van onze dochter uiteraard :p

Vooreerst iedereen een geweldig, tof, leuk, gezond en aangenaam 2007 gewenst.

Traditiegetrouw is het nieuwe jaar een moment om allerlei voornemens te maken.  Goede of slechte, het maakt niet uit -alhoewel de meeste voornemens wel goede zijn, als ik mij het goed herinner…

Zelf zie ik niet zo het nut in om juist dan een voornemen te maken.  Wat mij betreft kan dit op elk moment van het jaar gebeuren en daarom niet persé rond de jaarwisseling.

Wat me wel al een tijdje door het hoofd spookt is wat ik met deze weblog nou aan moet…

Dikwijls ontbreekt me de tijd en als de tijd er dan is, dan is de goesting er niet of vlot het niet zoals ik het wel zou willen.  In het verleden heb ik al eens gezegd dat ik er moeite mee heb om persoonlijke dingen hier neer te schrijven en dit wordt hoe langer hoe meer de tendens.  U zal dit ongetwijfeld gemerkt hebben aan de toon, hoeveelheid en inhoud van de stukjes die hier (nog) verschijnen.  Mijn inziens heeft het dan ook weinig nut om hier op geregelde tijdstippen iets neer te zetten.  Ik denk teveel na over mogelijke stukjes, het voelt als een verplichting etc…  Beter is dan maar om te eindigen.  Het heeft nl geen zin om alweer het volgende "algemene" stukje neer te schrijven over dingen die ik ook zo algemeen mogelijk wil houden. 

De mensen aan wie ik veel heb en vertrouw worden dan ook al langer via mail op de hoogte gehouden over het reilen en zeilen binnen ons gezinnetje.  Ik heb er dan ook hoe langer hoe meer tegengoesting van gekregen…

Ongetwijfeld kom ik hier af en toe nog wel eens leuke foto’s plaatsen (alsook op Flickr) en misschien zelfs bij uitzondering nog eens een algemeen berichtje neerschrijven.  Maar tis maar dat u weet dat u niet teveel meer moet verwachten.

Het was leuk, het was tof, tot de volgende zou ik zo zeggen!

Het jaar loopt op zijn einde en ook wij zijn aan ons einde toe.  Het einde van ons Latijn. Of van het alfabet met de letter Z.  De Z van ziekte…

Een hardnekkig maag- en darmvirus had ons te pakken.  Met ons bedoel ik dan vriendlief en mezelf.  Gelukkig bleef ons kleintje -tot nu toe- gespaard ervan. 

Een paar dagen eerder werd ook het zicht uit mijn rechteroog waziger en waziger. Tijdens de zwangerschap en ook vlak daarna had ik al korte periode’s van minder zicht, maar men weet dit toen aan de te hoge bloeddruk (tijdens de zwangerschap) of oogmigraine (na de zwangerschap).  Enkele testen later weten we dan eindelijk wat er aan de hand is.  Door de zwangerschap is er een lekkage ontstaan van een bloedvat in mijn oog.  Een lekkage van vocht, geen bloed.  Dit geeft dat ik uit mijn rechteroog maar 2/10 kan zien.  Bijkomstig is dat dit een verstoring geeft van het evenwicht waardoor ik als een dronken gans rondwaggel.  Een oogpleister biedt nu even soelaas.  Morgen word ik in het ziekenhuis verwacht voor inspuiting met gekleurde vloeistof zodat ze kunnen zien waar de lekkage zich precies bevindt.  Later volgt dan het dichtlaseren.  De term blind typen becomes a whole new dimension…

En op de koop toe staat dan ook nog het hele land op zijn kop door het nepjournaal van de RTBF van gisterenavond over het feit dat Vlaanderen onafhankelijk geworden was. Helaas bleek dit laatste slechts een droom…

Het jaar loopt op zijn einde en ook wij zijn aan ons einde toe.  Het einde van ons Latijn. Of van het alfabet met de letter Z.  De Z van ziekte…

Een hardnekkig maag- en darmvirus had ons te pakken.  Met ons bedoel ik dan vriendlief en mezelf.  Gelukkig bleef ons kleintje -tot nu toe- gespaard ervan. 

Een paar dagen eerder werd ook het zicht uit mijn rechteroog waziger en waziger. Tijdens de zwangerschap en ook vlak daarna had ik al korte periode’s van minder zicht, maar men weet dit toen aan de te hoge bloeddruk (tijdens de zwangerschap) of oogmigraine (na de zwangerschap).  Enkele testen later weten we dan eindelijk wat er aan de hand is.  Door de zwangerschap is er een lekkage ontstaan van een bloedvat in mijn oog.  Een lekkage van vocht, geen bloed.  Dit geeft dat ik uit mijn rechteroog maar 2/10 kan zien.  Bijkomstig is dat dit een verstoring geeft van het evenwicht waardoor ik als een dronken gans rondwaggel.  Een oogpleister biedt nu even soelaas.  Morgen word ik in het ziekenhuis verwacht voor inspuiting met gekleurde vloeistof zodat ze kunnen zien waar de lekkage zich precies bevindt.  Later volgt dan het dichtlaseren.  De term blind typen becomes a whole new dimension…

En op de koop toe staat dan ook nog het hele land op zijn kop door het nepjournaal van de RTBF van gisterenavond over het feit dat Vlaanderen onafhankelijk geworden was. Helaas bleek dit laatste slechts een droom…

Meerdere foto’s kan je HIER vinden…

Zo rond een uur of half één vannacht…

Ik (tegen een hevig drinkend Roosje): Amai, uwe papa doet elke keer uw bavetje achterstevoren aan precies…

Hij: Hah!  Deze keer heb ik er echt wel op gelet zenne!

Ik: Mmm, toch raar dat ie dan achterstevoren aan is.

Hij: Die bloem staat toch op de voorkant.

Ik: Tis ne vlinder, geen bloem.

Hij: Ik vond het al een rare bloem.

Ik: …

Het goede nieuws was dan weer wel dat er voor de eerste keer 6 uur tussen een voeding zat deze nacht, woehoe!  Ongetwijfeld gaat vriendlief beweren dat dat aan het bavetje lag…

*zucht*